piątek, 4 stycznia 2019

"Letnia noc" Dan Simmons

Mógłbym dać tym wpisem odpór plotkom, żem dyletant w dziele pisania o książkach (choć to przecież plotki prawdziwe). Zacząłbym od wizyty na Wiki i wklejenia definicji horroru. Potem zacząłbym się rozwodzić o prekursorach gatunku, o jego genezie i historii, by bocznymi ścieżkami dotrzeć w pobliże słynnego "osadzania w kontekście". Tu rzucam od niechcenia takimi tytułami jak: "To" Stephena Kinga czy "Magiczne lata"









26 komentarzy:

  1. O, 1991? Myślałem, że wydali autoru coś nowszego, a nie jakieś juwenilia.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Też się zdziwiłem. I wybaczyłem to rozciągnięte po długim tekście, ale wciąż natarczywe powtarzanie pewnych fraz. Z drugiej strony dobre jest to, że są jakieś kontynuacje i ja bym je chętnie przeczytał. Tylko czy ktoś je wyda? Póki co zapoluję na Drooda :)

      Usuń
    2. Drood to jakiś biały kruk, w papierze wyczerpany od wieków :( Nie zdążyłem się załapać.

      Usuń
    3. Zaiste. Na A jedna sztuka w zaporowej cenie 250 zeta. A ta pozycja była w ogóle w ebooku, bo upoluj milczy na ten temat. Moja WBP nie posiada, ale jest "Trupia otucha" na pociechę. Może kiedyś, bo to jeszcze wcześniejsze (1989) od "Letniej nocy", więc ... :P

      Usuń
    4. MAG nie wydaje chyba ebooków. No tak, skoro wcześniejsze, to może być słabsze. Chociaż akurat otuchę mam i w końcu się wezmę :P

      Usuń
    5. Jedna ze scen "Letniej ...", jest żywcem wyjęta z "Miasteczka Salem" Kinga. Wiem, bo nie mogłem po niej spać przy rozsuniętych zasłonach :) Jak widać Dan czerpał od najlepszych, ale może nadinterpretowywuję :P Czekam zatem na relację :)

      Usuń
    6. Miasteczka Salem nie czytałem, więc nic nie zauważę. ALe faktycznie ciekawe, z czego czerpał w Trupiej.

      Usuń
  2. Tak pobieżnie przeglądając ostatnie wydarzenia, jakie mają miejsca na czytelniczym rynku, ośmielam się stwierdzić, że w naszym literackim światku istniał spory (obecnie stopniowo zaspokajany) popyt na dobre powieści grozy. Vesper szaleje przecież ze wznowieniami klasyki ("Dracula", "Frankenstein", "Golem", "Mnich", itd.), a i inne wydawnictwa nie próżnują. Przyznaję, że nie obcują na co dzień z tym gatunkiem, ale jego wzrastająca wszechobecność kusi, by sprawdzić choć jeden tytuł.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Vesper rzeczywiście robi dobrą robotę jeśli chodzi o klasykę grozy (nie tylko, oczywiście), która aż się czasem prosi o nową, godną oprawę. A czytelnicy lubią się bać, o czym świadczy wykupywanie sporych nakładów nienajwyższych w końcu lotów horrorów, jakie swego czasu (lata 90' poprzedniego wieku), masowo wypuszczały Amber czy Phantom Prezes. A jeśli chodzi o polecanie, to może spróbuj z "Terrorem" właśnie. Nie jest to może horror sensu stricto, ale straszy całkiem udanie :)

      Usuń
    2. Phantom Press, oczywiście :) Gupia autokorekta :(

      Usuń
    3. Ok, będę mieć na uwadze, tym bardziej, że Dana Simmonsa nic (!) jeszcze nie czytałem. Trochę dziwnie się czuję, nie znając niczego z dorobku tak głośnego nazwiska ;)

      Usuń
    4. Czy ja wiem czy głośnego? :P Ludzie nieobeznani w klimatach SF usłyszeli o nim przy okazji rozlicznych zachwytów nad "Terrorem". Potem doszedł serial, który jednak nie spopularyzował powieści tak bardzo jak mógł (swoją drogą nie widziałem, a obraz ponoć wart grzechu). Przynajmniej tak to widzę.
      Swoją drogą, choć rozumiem bonus marketingowy, to jednak przykre, że miast na kanwie sukcesu tłumaczyć nieznane tytuły autora, sięga się po gotowca.

      Usuń
    5. SF czytuję i dlatego poniekąd czuję się zobligowany, by poznać dorobek Simmonsa ;)

      A powrót do gotowca jest prawdopodobnie wygodniejszy - mniej pracy z przekładem, mniej nakładów finansowych, dzięki czemu zysk większy.

      Usuń
    6. Żeby choć jeszcze nie skąpiono na powtórnej redakcji albo rzucono parę grosików na zczytanie wersji elektronicznej :( Natomiast wygląda na to, że dalszych losów bohaterów "Letniego ...", w takiej sytuacji nieprędko przyjdzie nam poznać :(

      Usuń
  3. A ja po laicku (coby nawiązać do ironią podszytego wstępu), bo mało grozy w moim czytelniczym życiu. Przeczytałabym sobie coś z dobrze nakreślonymi postaciami dzieciaków. Może Letnią noc, może coś innego. Bo właśnie do mnie dociera, że czytam książki, w których "figura dziecka" pojawia się jako "kreacja narratora", "retrospektywna mowa pozornie zależna" i inne takie. ;) A chodziłoby o to, by czytało mi się tak, jakbym miała lat góra 13. Oczywiście, ja 13, a pisarz ze 100, żeby wiedział, jak inteligentne są dzieciaki. No może nie 100, bo to grozi starczym zdziecinnieniem, ale z 50 co najmniej.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Nie wiem czy nie właściwa na takie dictum byłaby lektura "Magicznych lat" McCammona wymienionych w (dobrze, że to widać) ironicznym wstępie :) Bardziej subtelna niż dwie pozostałe pozycje. Tylko ni diabełka nie wiem, czy nie natkniesz się w niej na "retrospektywną mowę coś tam coś tam", bo nawet jakby mnie ta retrospektywna kopnęła w zadek, to nadal bym nie wiedział, że to to :P

      Usuń
  4. ;) I tak się przejawia wyższość przeżywania nad potrzebą nazywania czegoś. Chyba że można łączyć. Ok. "Magiczne lata" będę mieć na względzie. Jak nabiorę tempa w czytaniu, to może po kowbojach (Brazos).

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Brazos się lubi albo nie. Jak się polubi, to czyta się samo :)

      Usuń
  5. "Przez pół grudnia szukałem książki, która by mnie pochłonęła. Takiej, o której nie przestaje się myśleć po chwilowym zamknięciu okładek i która rozprasza do tego stopnia, że czytelnik może znaleźć ukojenie jedynie w dotarciu do ostatniej kropki w tekście." - no "parę" takich tytułów w życiu przerobiłem, ale pierwszy jaki przychodzi mi do głowy to "Shogun". Uwaga - gruba cegła, można przy niej umrzeć jak Tycho Brahe... ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Nie no, bez przesady. Od "Letniej ..." nie tylko na wyjście do kibelka można się oderwać. Niemniej jednak nie dawała mi spokoju i każdą wolną chwilę poświęcałem na lekturę. Trzeba brać pod uwagę, że właściwości wciągające mają nie tylko arcydzieła, ale i zwykle pejdżtarnery :P
      PS. Ja tak miałem z Tai-Panem :)

      Usuń
  6. Czy Wy poszaleliście z tymi cegłami? Mam wrażenie, że jednym z objawów starości jest właśnie niechęć do takowych dzieł. Za młodu kompletnie mnie to nie ruszało, teraz i owszem. Z tego samego powodu "Terror" też się kurzy, mimo że wszyscy zachęcają, nawet własny małżonek. Ale dobrze, dopiszę do listy książek na bezsenne noce... Zwłaszcza jeśli jest to jakkolwiek podobne do "Magicznych lat", które bardzo, bardzo:)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. U mnie z cegłami to jest tak, że w papierze straszą, ale na ekraniku już nie. Dlatego ciągle przede mną Le Guin przeczytana już dawno przez Starszego (i oczekująca na jego półce), a za mną choćby "Letnia ..." właśnie. Ale rozumiem, że ze względu na wzgląd nie możesz podążyć ścieżką ebooka :( Gorzej, że jedzie do nas "Księga wszystkich dokonań SH", którą Starszy sobie był zażyczył i o której chce pogadać. A tomiszcze ma pierdyliard stron. Mój biedny, narażony na wgniecenia, brzuszek :P
      "Magiczne lata" są jednakowoż bardziej soft. U Simmonsa, szczególnie w końcówce, klimat jatczany (jatczarski?) :D

      Usuń
    2. No nie wiem, jakoś to do mnie nie przemawia. 700 stron w papierze, to na czytniku będzie ze 2000. Umarłabym na sam widok!
      W "Magicznych latach" też tak do końca soft nie było, ale istotnie, obyło się bez jatek. Jatka - jatkowy? Hm.
      I aż się wzruszyłam na myśl, że współczesna dziatwa chce jeszcze czytać o Sherlocku! Moje dzieci chyba nie wiedzą nawet kto zacz. Moja wina, moja wina, moja bardzo wielka...

      Usuń
    3. Moje doświadczenie mówi, że papier przeraża, a przez e-literki idę jak burza. Howgh! :) Jatkowy - jak to miło mądrego posłuchać :) I u Simmonsa rzeczywiście ta końcówka taka jest. To zlepek wszystkiego co już znamy z innych horrorów w dość skondensowanej formie. Weźmy taką ostrą reakcję Złego na kontakt z sakramentaliami i dalej w ten deseń, jeśli wiesz co chcę powiedzieć :P
      Z Sherlockiem to dość dziwna sprawa, bo Starszy przygodę z nim zaczął od podglądania, a później oglądania ze mną "Elementary" (żeby nie było, polski Netflix określa PG na 13+). Później była rozmowa o Sherlocku "oryginalnym" i prośba o podrzucenie "czegoś". Ponieważ nie idę na kompromisy, wypożyczyłem "Księgę ...". Połknął i dopożyczył chyba ze dwa tomy Adler z serii "Sherlock, Lupin i ja". Potem zapytał czy oglądamy "Sherlocka" z BBC. Sam widziałem, więc zajrzawszy na Netflixa i zobaczywszy 13+, zezwoliłem na seanse (czasem przysiadając w przelocie). Teraz kończy zaokładkowaną w prawej kolumnie serię o młodym Sherlocku. Myślę, że w temacie mieszkańca Baker Street 221B jest całkiem biegły, zarówno w klasycznym jak i popkulturowym aspekcie :P I nie, nie patrz na to w kategoriach winy, bo zaprawdę niezbadane są ścieżki fascynacji młodych ludzi :D

      Usuń
    4. Księga SH jest gruba, ale jest też nadspodziewanie lekka. Byłam zaskoczona! Ale i tak czytałam parę lat. :P

      Usuń
    5. Ma też fatalny krój czcionki, przynajmniej takie na mnie zrobił wrażenie jak wziąłem na chwilę do ręki i przekartkowałem. Gabaryt nie przeszkodził Starszemu wziąć knigi na obóz :) Musiał zrezygnować z paru rzeczy, bo waliza nie z gumy, ale twierdził, że warto :D

      Usuń

"Publikowane komentarze są prywatnymi opiniami użytkowników je zamieszczających. Prowadzący bloga nie ponosi odpowiedzialności za treść tych opinii."